Najwcześniej wyodrębnił się z badań nad historią naturalną zwierząt i roślin kierunek nazwany przez autorów amerykańskich fizjologią środowiskową. W odróżnieniu od fizjologii właściwej, zajmującej się badaniem funkcjonowania poszczególnych organów i układów w obrębie organizmu, fizjologia środowiskowa, która bada reakcje organizmu jako- całości, uważana jest dziś za gałąź ekologii. Bodźcem do podjęcia badań z zakresu fizjologii środowiskowej była praca Reaumura (1735), w której stwierdził on, że suma dziennych temperatur powietrza mierzonych w cieniu jest stała dla poszczególnych okresów fenologicznych (biologicznych pór roku). Reaumur postuluje przy tym przeprowadzenie badań porównawczych nad sumami temperatur i okresami dojrzewania roślin, np. porównanie sumy temperatur, jaka realizuje się w różnych regionach w okresie szybkiego rozwoju roślin zbożowych. Tak ustawiony eksperyment winien być według Reaumura podstawą porównania warunków dojrzewania zbóż w Hiszpanii, Francji oraz strefach chłodniejszych. Koncepcja Reaumura, jak podaje Abbé (1905), zyskała sobie duże uznanie i była przedmiotem licznych badań. Pierwsze uściślenia koncepcji wprowadza współczesny Reau-murowi Adanson. Przyjmuje on jako podstawę ... czytaj dalej