Złożoność środowiska zewnętrznego każdego organizmu oraz niejednakowa ważność poszczególnych czynników otoczenia dla różnych organizmów stwarzają w praktyce konieczność hierarchizacji czynników środowiska, wyodrębniania czynników o podstawowym znaczeniu dla istnienia organizmu oraz mniej ważnych, które wpływają na przebieg tylko niektórych reakcji ekologicznych i fizjologicznych i wreszcie takich, które dla organizmów mają małe znaczenie lub nie mają go wcale. Wynika to z określania środowiska jako systemu funkcjonalnego. Wyodrębnienie czynników biotycznych i abiotycznych środowiska to najwcześniejsza próba klasyfikacji. Czynniki biotyczne obejmują oddziaływania, których źródłem są inne organizmy, natomiast czynniki abiotyczne, to kompleks oddziaływań, wynikających ze składu chemicznego oraz stanów fizycznych środowiska. Praktyczne zastosowanie tego podziału jest jednak utrudnione, ponieważ tak oczywisty element środowiska organizmów, jak zasoby pokarmowe, może należeć do czynników abiotycznych (np. u roślin zielonych) lub biotycznych (zwierząt). Stan fizyczny środowiska nie zawsze jest przy tym uwarunkowany czynnikami klimatotwórczymi, np. mszyce żerujące na liściach roślin znajdują się w warunkach ... czytaj dalej