Idea wyodrębnienia spośród różnych systemów biologicznych układów 0 najwyższym stopniu zorganizowania zrodziła się w XIX w. Po raz pierwszy sformułował ją Möbius (1899). Dla takich układów stworzył on pojęcie biocenozy. Jest to skupienie organizmów o określonym składzie gatunkowym, określonych stosunkach ilościowych oraz powiązaniach występujących między komponentami biologicznymi a ich środowiskiem. Badania nad zespołami życia w środowiskach wodnych,, szczególnie morskich, wyprzedziły badania biocenotyczne na lądzie. W pierwszym okresie wiedza ekologiczna o biocenozach wodnych była jeszcze bardzo niewielka. Wyjaśniono strefowość rozmieszczenia organizmów oraz zdefiniowano takie grupy ekologiczne, jak plankton (Hensen 1887), bentos nekton (Haeckel 1890). Ekologiczny punkt widzenia do badań limnologicznych wprowadził Forbes (1887) w swej pracy „The Lake as micro-kosm”. Początek XX w. zaznacza się rozwojem badań nad biocenozami lądowymi. Pierwsze zestawienie pojęć biocenotycznych w odniesieniu do zwierząt podaje Fr. Dahl (1903-1908), w tym samym czasie trzej badacze amerykańscy: Clements (1905-1918), Adams (1906-1915) i Shelford (1907-1913) dali wykład zawierający zarówno zasady, metody, jak i szczegółowe opisy ... czytaj dalej