Zainteresowanie problemami ekologicznymi jest tak stare jak nauki biologiczne. Zagadnienia stanowiące dziś przedmiot ścisłych badań ekologicznych były uprzednio rozważane na gruncie biologii. Ekologiczny stosunek do zjawisk zachodzących w przyrodzie, podkreślany szczególnie w pracach Darwina, znajduje swe źródło jeszcze w twórczości Linneusza. W pracach „Oeconomia Naturae” {1749) i „Politia Naturae” (1760) wyłożył K. Linneusz swe poglądy na ekonomikę przyrody, wskazując, że równowaga w przyrodzie oparta jest na wzajemnym stosunku wszystkich jej ciał. Dla podtrzymania tej równowagi ważne jest zarówno rozmnażanie i istnienie organizmów, jak też ich niszczenie, ponieważ według Linneusza śmierć jednego organizmu daje możność życia innym (Uschmann 1970). Problematyka ekologiczna została po raz pierwszy wyodrębniona w samodzielną gałąź wiedzy przez E. Haeckla na gruncie klasyfikacji nauk. Po raz pierwszy pojęcie ekologia zostało sformułowane przez E. Haeckla w 1866 r., jego zakres był następnie wielokrotnie precyzowany, zawsze jako dział fizjologii stosunków (Nowikow 1970), obejmujący zagadnienia ekonomii biologicznej, zależności organizmu od otoczenia oraz istot, z którymi współżyje on w miejscu swego ... czytaj dalej