Zainteresowanie problemami ekologicznymi jest tak stare jak nauki biologiczne. Zagadnienia stanowiące dziś przedmiot ścisłych badań ekologicznych były uprzednio rozważane na gruncie biologii. Ekologiczny stosunek do zjawisk zachodzących w przyrodzie, podkreślany szczególnie w pracach Darwina, znajduje swe źródło jeszcze w twórczości Linneusza. W pracach „Oeconomia Naturae” {1749) i „Politia Naturae” (1760) wyłożył K. Linneusz swe poglądy na ekonomikę przyrody, wskazując, że równowaga w przyrodzie oparta jest na wzajemnym stosunku wszystkich jej ciał. Dla podtrzymania tej równowagi ważne jest zarówno rozmnażanie i istnienie organizmów, jak też ich niszczenie, ponieważ według Linneusza śmierć jednego organizmu daje możność życia innym (Uschmann 1970). Problematyka ekologiczna została po raz pierwszy wyodrębniona w samodzielną gałąź wiedzy przez E. Haeckla na gruncie klasyfikacji nauk. Po raz pierwszy pojęcie ekologia zostało sformułowane przez E. Haeckla w 1866 r., jego zakres był następnie wielokrotnie precyzowany, zawsze jako dział fizjologii stosunków (Nowikow 1970), obejmujący zagadnienia ekonomii biologicznej, zależności organizmu od otoczenia oraz istot, z którymi współżyje on w miejscu swego ... czytaj dalej
Organizm. Stanowi najlepiej poznaną jednostkę przyrody. Badania nad tym układem oraz poznanie podstawowych prawidłowości związanych z jego strukturą i funkcjonowaniem wyprzedziły znacznie poznawanie innych układów biologicznych. Dyscypliny biologiczne zajmujące się organizmem są też bardziej rozwinięte niż inne. Należą tu anatomia, systematyka, fizjologia, embriologia i po części genetyka. Stosunek organizmów do otoczenia, zwanego środowiskiem, jest przedmiotem zainteresowania ekologii organizmów. Populacja. Pod pojęciem tym rozumiemy zbiorowości osobników należących do jednego gatunku i zamieszkujących wspólny obszar. Populację stanowić będzie więc ogół ludzi zamieszkujących np. jedno miasto lub kraj, jak również kolonia pleśni rozwijająca się na przetworach owocowych, czy też miękki kobierzec utworzony przez łan bliźniczki (Nardus stricta). Każda zbiorowość osobników, należących do jednego gatunku biologicznego, ma określoną strukturę genetyczną, która wyraża się również w postaci zmienności morfologicznej osobników wchodzących w skład populacji. Występuje tu również struktura ekologiczna, będąca wynikiem zróżnicowania typu demograficznego, np. struktura wiekowa, płodność i śmiertelność. Zjawiska ... czytaj dalej