Najwcześniej wyodrębnił się z badań nad historią naturalną zwierząt i roślin kierunek nazwany przez autorów amerykańskich fizjologią środowiskową. W odróżnieniu od fizjologii właściwej, zajmującej się badaniem funkcjonowania poszczególnych organów i układów w obrębie organizmu, fizjologia środowiskowa, która bada reakcje organizmu jako- całości, uważana jest dziś za gałąź ekologii. Bodźcem do podjęcia badań z zakresu fizjologii środowiskowej była praca Reaumura (1735), w której stwierdził on, że suma dziennych temperatur powietrza mierzonych w cieniu jest stała dla poszczególnych okresów fenologicznych (biologicznych pór roku). Reaumur postuluje przy tym przeprowadzenie badań porównawczych nad sumami temperatur i okresami dojrzewania roślin, np. porównanie sumy temperatur, jaka realizuje się w różnych regionach w okresie szybkiego rozwoju roślin zbożowych. Tak ustawiony eksperyment winien być według Reaumura podstawą porównania warunków dojrzewania zbóż w Hiszpanii, Francji oraz strefach chłodniejszych. Koncepcja Reaumura, jak podaje Abbé (1905), zyskała sobie duże uznanie i była przedmiotem licznych badań. Pierwsze uściślenia koncepcji wprowadza współczesny Reau-murowi Adanson. Przyjmuje on jako podstawę ... czytaj dalej

Pierwsze obserwacje o charakterze ekologicznym poczynili dawni naturaliści, którzy zajmowali się badaniem życia roślin i zwierząt. Naumow (1961) podaje, że już w księgach staroindyjskich ,,Mahabhara1iha” znajdują się opisy biologii 50 gatunków zwierząt. W innej księdze „Bhagawata Parana” oceniono prawidłowo rolę szczurów w przenoszeniu dżumy. Podobnie trafne obserwacje z życia zwierząt zawierają stare księgi tybetańskie i chińskie. Przeprowadzona przez Arystotelesa w starożytności klasyfikacja zwierząt, oraz przez jego ucznia Teofrasta klasyfikacja roślin, ma charakter ekologiczny. Greene (1909) uważa, że klasyfikacja Teofrasta stanowi pierwszą próbę wyróżnienia naturalnych asocjacji roślinnych. Teofrast wyróżnił następujące grupy ekologiczne roślin wodnych: 1.    Rośliny morskie wodne. 2.    Rośliny morskie przybrzeżne. 3.    Rośliny głębokie wód słodkich. 4.    Rośliny płytkich brzegów jezior. 5.    Rośliny wilgotnych brzegów strumieni. 6.    Rośliny bagien. Teofrast znał również wpływ warunków środowiska na występowanie i wartość użytkową drzew. Arystotelesowską klasyfikację zwierząt zastosował również Pliniusz Starszy (23-79 ne), który podzielił wszystkie zwierzęta ... czytaj dalej